Regiewicz o mediewalizmie w nowych mediach

Adam Regiewicz
Mediewalizm wobec zjawisk audiowizualnych i nowych mediów 
(DiG, Warszawa 2014).

Monografia powstała jako cykl rozpraw wokół tematu funkcjonowania elementów kultury średniowiecznej we współczesnej kulturze popularnej. Na warsztat bierze produkcje mediów audiowizualnych, widowiska rozrywkowe i repertuar fabularny nowych mediów elektronicznych.

 

(proj. okł. Kazimierz Frączek)Regiewicz-okladka-Fraczek

Wstępny rozdział rozważa poreformacyjne, romantyczne i modernistyczne kodowanie w kulturze popularnej stereotypu średniowieczności, który uznaje za przykład pojęciowego fantazmatu.
Kolejne rozdziały badawcze egzemplifikują schematyczność obrazu średniowiecza jako względnie późnej i wciąż ponawianej konstrukcji używanej w różnych zastosowaniach. W części I są to gatunki sztuk audiowizualnych, ze swej natury powracających do ustnej formy przekazu dominującej w średniowieczu, a w praktyce twórczej najbardziej wpływowej sztuki filmowej na wielką skalę dokonujących niemal całkowitej redukcji średniowiecza do „wypożyczalni kostiumów” i z lubością parodiujących klasyczne narracyjne fabuły i schematy gatunkowe : romans rycerski (król Artur, Graal), chanson de geste, cykle nowelistyczne (Chaucer, Boccaccio), Robin Hood, z których żaden nie ominął trawestacji pornograficznych.
W II. Części (Widowiskowość) prześledzono obecność wątków średniowiecznych w muzyce popularnej (heavy metal), wykorzystującej nie tylko motywy literackie, ale ikonograficzne a nawet akustyczne czy nawet uchwytne muzykologicznie. Sposoby obcowania ze stereotypem i jego przełamywania podczas prób docierania do autentycznych dawnych czynności i zdarzeń wypracowują nie badacze, ale miłośnicy historii, którzy dla swoich ścisłych w zamiarze rekonstrukcji muszą pokonywać czas, ale przede wszystkim znajdować i dostosowywać realne przestrzenie.
Ostatnia część książki (III. Nowe media) bada paralele między funkcjonowaniem wizualności w kulturze średniowiecznej i współczesności z jej mediami opartymi na najnowszych technologiach cyfrowych. Dogłębnie roztrząsa i porównuje najpierw przeżycie i rozumienie czasu w obu epokach (ponadczasowa i pozaprzestrzenna anamneza), a następnie uwypukla dominację wizualności w kulturach obu epok, podobnie zadowalających się płaszczyznowym kształtowaniem obrazu, odrywających pierwszy plan od drugiego itp. W końcowym rozdziale dokonuje śmiałego zestawienia wirtualności elektronicznie generowanych światów ze średniowieczną bliskością świata nadprzyrodzonego i powszechnością wizji, podobnie odrywających te coraz bardziej rozległe światy od ludzkiej cielesności i realności.
Wartością pracy jest stały „nadzór teoretyka” nad pracą analityka materiału badawczego. Dzięki temu partie obserwacyjne rozdziałów oprawione są we wstępną aparaturę pojęciową danej dyscypliny badań i refleksje syntetyczne oraz interpretacje wyników dokonywane na gruncie teorii.

Informacje o Andrzej Dąbrówka

Tenured professor, Institute of Literary Research (Polish Academy of Sciences), Warsaw.
Ten wpis został opublikowany w kategorii art, books, literature, medieval studies, research. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

3 odpowiedzi na „Regiewicz o mediewalizmie w nowych mediach

  1. Nie-na-temat pisze:

    bardzo dobre jest to selfie na tle średniowiecznego budynku🙂

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s